Δημιουργούμε τόση Ιστορία που δεν μπορούν να καταναλώσουν !!!

Η έκπληξή τους είναι ακαταμέτρητη. Προχωρήσαμε στο αδιανόητο. Αρνιόμαστε την παραμονή στην Κόλαση. Αιτούμαστε να σταματήσουμε το μαρτύριο που ζουν τόσοι άνθρωποι.

Τρίζοντας φριχτά τα δόντια ξαμόλησαν τους αποτρόπαιους αγγελιοφόρους τους να φέρουν το μήνυμα της καταστροφής που μας επιφυλάσσουν…

Συνασπίζονται τώρα στο εξωτερικό, αθροίζονται οι ατζέντηδες τους στο εσωτερικό. Σείουν πελέκια και…λάβαρα, βαράνε ταμπούρλα, οι καφετζούδες τους προμηνύουν όσα φοβερά μας περιμένουν.

Μας καλούν να δεχθούμε αδιαμαρτύρητα το ταξίδι με το καραβάνι του τρόμου, να συνεχίσουμε να θυσιάζουμε νέους και γερόντους, συγγενείς, γειτόνους, συμπολίτες και το μέλλον των αγέννητων παιδιών ακόμη στον νέο Μολώχ της εξουσίας τους.

Γλύφουν, τάζουν, παραποιούν την πραγματικότητα, βαστάνε την πένσα τσακίζοντας δάχτυλα ενώ διαλαλούν ξετσίπωτα ότι κινδυνεύει η καλοπέρασή τους.

Με θράσος σιχαμένο τολμούν να υποστηρίξουν ότι η Δημοκρατία είναι αδιέξοδο, όμως είναι αυτοί που χτίζουν εφιαλτικά τείχη τριγύρω της.

Στρεψοδίκες υποστηρίζουν ότι το δημοψήφισμα, η δημοκρατία, είναι αναίτιος διχασμός. Κι είναι αυτοί οι ίδιοι που χώριζαν μέχρι χθες τους αμνούς από τα ερίφια, που με χαρά έστελναν μαζικά θύματα στο βωμό. Στην αυτοκτονία, στην ανεργία, την πείνα, την ταπείνωση και τον εξευτελισμό.

Μιλάνε για ενότητα κι είναι οι ίδιοι που θέλουν να κρύψουν ότι τη φοβούνται, την τρέμουν, την έχουν άλλωστε τόσες και τόσες φορές καθυβρίσει, αυτή η ενότητα, η λαϊκή ενότητα είναι που δεν τους αφήνει τα βράδια να κοιμηθούν. Μην τους πιστεύετε, είναι αυτοί που βγάζουν ένα ένα τα θύματα από την Ενότητα, του φορτώνουν αρρώστιες κι αταξίες κι ύστερα το θυσιάζουν. Κι έχουν για τον καθένα που ξεδιαλέγουν κάτι να του φορτώσουν κι ύστερα χαϊδεύουν τις πλάτες των υπόλοιπων να ησυχάσουν, να χαρούν που ήτανε τυχεροί.

Λένε ύστερα ότι το Δημοψήφισμα, είναι τζόγος. Κι είναι αυτοί που έπαιξαν στα ζάρια μια ολόκληρη χώρα και τις τύχες των ανθρώπων που την κατοικούν.

Και μιλάνε για το μέλλον σαν το μαχαίρι που κόβει το λουλούδι.

Περιδεείς και υστερικοί έχουν μείνει άφωνοι ή τραυλίζουν περί “αξιοπιστίας, κονδυλίων, εκσυγχρονισμού”, ούτε τολμούν να σκεφτούν τον εκκωφαντικό ήχο που παράγει η τρομερή λέξη Δικαιοσύνη πίσω από τη λέξη- κωδωνοκρούστη: ΟΧΙ.

Υ.Γ.: Α, και χρόνια τώρα, πιπιλάνε το μυαλό των πολιτών, να γίνουμε περισσότερο παραγωγικοί. Ε, δεν χρειάζεται πολύς κόπος. Παράγουμε, εδώ και αιώνες, περισσότερη Ιστορία από όση μπορούν να καταναλώσουν.

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s